วันพฤหัสบดีที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2554

กำเนิดดอกบานเย็น


บานเย็น
ชื่อสามัญ : Four-o clock, Marvel of Peru

บานเย็นเป็นไม้ดอกล้มลุกที่มีอายุหลายปี 
วงศ์เดียวกับเฟื่องฟ้า
เจริญเติบโต เป็นพุ่ม สูงได้ถึง 1 เมตร กิ่งเปราะ 
ใบเป็นรูปหัวใจ ปลาย แหลม 

ดอกบานเย็น ที่ฝรั่งเรียกเล่น ๆว่า Four O' Clock  
ซึ่งหมายถึง ดอกไม้ที่บานช่วง 4  โมงเย็น 


 
ดอกออกเป็นช่อตรงปลายกิ่ง ช่อละ 4 - 5 ดอก 
ลักษณะเป็นรูปกรวย ปลายบาน แยกเป็น 5 กลีบ 
ขนาด ดอกประมาณ 1 นิ้ว มีหลายสี 
สีเดิมคือสีชมพูอมม่วงสดใส 
ทำให้คนนิยมเรียกสิ่งที่มีสีชมพูอมม่วงแบบนี้ว่า
สีดอกบานเย็น หรือสีบานเย็น 


  
...


ปัจจุบันดอกบานเย็นมีเพิ่มขึ้นหลายสี 
ได้แก่ ชมพู ขาว เหลือง ส้ม
 
และแม้กระทั่งสองสีในดอกเดียวกัน 
ดอกจะเริ่มบานในตอนเย็นและหุบในช่วงเช้า มีกลิ่นหอม 
ดอกออกเมื่อโตเต็มที่แล้ว 



เมื่อดอกโรยจะมีผลกลมกลมคล้ายเม็ดพริกไทย 
ผิวขรุขระ เมื่อแก่มีสีดำ มีเมล็ด ๑ เมล็ด
เมล็ดบานเย็นมีรูปร่างค่อนข้างกลม 
ภายในมีแป้งสีขาวเป็นผงละเอียด 
ผู้หญิงไทยรู้จักใช้ผัดหน้าให้ผิวสวยและไม่เป็นสิว 
ดังปรากฏในพระราชนิพนธ์ของรัชกาลที่ ๒ เรื่อง อิเหนาตอนหนึ่งว่า

      ลางนางบ้างเก็บลูกบานเย็น   มาผัดหน้าทาเล่นไม่เป็นสิว

นอกจากนี้ยังมีสรรพคุณ : ใช้เป็นยาขับเหงื่อ แก้ไข้ระงับความร้อนด้วย

 ...


บานเย็นเป็นไม้ที่มีถิ่นกำเนิด
ในอเมริกาเขตร้อน เม็กซิโก เปรู 
แต่นิยมปลูกในบ้านเรามานานแล้ว 
ขยาย พันธุ์ด้วยการเพาะเมล็ด
หรือตัดหัวพันธุ์มาปลูก



(ข้อมูลจาก http://student.nu.ac.th/gardensandflowers/010106.asp,
http://guru.sanook.com/ 

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น